ABESTIAK
ZEIN BERRI
Egun argia gaurkoan, zein berri dugu oraingoan…
Nire ingurua
hazten doa abiadan
ez dut parte hartu nahi,
ez nago ados ezertan.
Gaztetik lehian, zein ote da honen gakoa
Nahikoa da! Ez al gara ohartzen, ezberdintzea dela.
Izatez ulertu nahi dut guztia!!
Nahiz eta jakin, askotan ezinezkoa dela
--------------------------
Beharra dugu,
Burniz josita ingurunea,
Atzo ere jan eza Afrikan, zer izango da gaurkoan!!
Albisteetan, zoritxarrekoak nagusi, bestaldetik,
Euskal Herriari buruz, ez akordiorik.
Izatez ulertu nahi dut guztia!!
Nahiz eta jakin, askotan ezinezkoa dela
Hitzetan gaituzte nahasten
Eta irudiak manipulatzen
Azkenik gura dutena!!!
Egun argia gaurkoan, zein berri dugu oraingoan…
NORBERE AKABERARI BURUZKO MINTZALDIA
Egia da, heriotzaren lumak lurreratuko nauenean ere
Bizitzak berdintsu iraunen duela, munduan
Ni hilda biharamunean eguzkiak argituko du oraindik?
Eta trena ohi bezala geldituko da bost minutuz geltokian?
Eta itsas bazter honetan hausten diren Eta ene izterreraino inguratu den karramarroa Beste inorengana ailegatuko da
Olatu uherrak
Etenik gabe helduko dira hondartzaraino ahalez eta ezinez
bazterrean desegitera?
Bihar
Zangozabal eta haztamuka.
Eta berehala aldenduko da, oraintxe
Ihesean aldentzen den bezala.
Eta ez dut enekin eramanen ez eguzkia
Ez trena, ez karramarroa.
Neu bakarrik eroriko naiz zulora eta egundoko Eta mundua orohar ez da ene hutsuneaz ohartuko Eta ni (ez dea galera ikaragarria?) ez naiz Eta ez ote dut esango orduan, umetan bezala, Dena dela ekipairik gabe joanen naiz Eta laban zorrotzaileak enparantza bazterrean Eta labanak finduko ditu, zorroztarriaz SUZKO GAUAK Lo ezaren sareetan
Egunik bakartiena izanen da.
Ortzean zehar iragandako basahatearen hutsuneaz
Baino gehiago.
Harrezkero enea izanen.
Ez dut nahi?
Gehiengoarengana.
Betiko antzera xirula jo.
Izar niminoak eginez.
izarak kate bilakatzean
zure oroimenaren barrikadetan
suzko gauetan.
Lo ezaren sareetan
iragana berpizten zoaz
zauri bakoitzeko min bakoitzean
oroitzen naiz zutaz.
Denboraren azken hondarrean
hegaka zoaz ametsaren bihotz gordinaren azalean
hemen jada lekurik ez da biontzat
ez zaudenetik nire besoetan
Lo ezaren sareetan
gauez batzen gara ametsetan
egunez pentsakor, gauetan maitakor
zure alboan.
Lo ezaren sareetan
Iragana berpizten zoaz
zauri bakoitzeko min bakoitzean
oroitzen naiz zutaz.
Suzko zeruak ziren
gauez zeharkatzen zenituenak
zeru zabal beltzean zure izar hautsa argi guztietan.
Denboraren azken hondarrean
hegaka zoaz ametsaren bihotz gordinaren azalean
hemen jada lekurik ez da biontzat
ez zaudenetik nire besoetan
JAKIN NAHIKO NUKE!!!
Jakin nahiko nuke
bizitza nola bizi zaila izan arren.
Zoriontasuna beti ez baita eskura.
Une leunak, badira.
Une garratzak, izanen dira.
Aukerak hautatuz, mundu bat marrazten duzu.
--------------- Jakin nahiko nuke, Hitz ematea, konpromisoa Ikarak aldenduz, mundu bat marrazten duzu.
zergatik garen beldur erabakiez.
Ezbaian jartzen ditugu aukera guztiak.
atzera botatzen gaitu jada.
Irudikatuz mundu bat, bidea eginez goaz
sentituz, une anitzak
guztiak ez dira oroitzen, ikasteko adina ez bada,
amestuz noa oraina.
----------------
Une leunak, badira.
Une garratzak, izango dira.
Aukerak hautatuz, mundu bat marrazten duzu.
Irudikatuz mundu bat, bidea eginez goaz
sentituz, une anitzak
guztiak ez dira oroitzen, ikasteko adina ez bada,
amestuz noa oraina.
Ilunetan argitzen den izarra zara
beldurrik ez, itsasoa esnatzean
hona, zuretzat, kantu hau.
Babesten nuen argia zinen
bideak gurutzatu zirenean.
Jakin nahiko nuke! ATZERA Egun, bilakatu den gizarte honetan,
zer zaila den, askotan, maitatzea, isiltzea, barkatzea, agurtzea…
Bere azken diskaren abesti guztien letrak.


Zabaldu
del.icio.us